Al 15 jaar sterk in persoonlijk leiderschap en teamontwikkeling. Bel: 06-10327366 of neem contact op per e-mail.

18 sterke ijsbrekers voor trainingen en teamsessies

Een goede ijsbreker is een goed begin van een training of teamsessie. Je helpt deelnemers om gemakkelijker met elkaar in contact te komen, zet de toon voor de bijeenkomst en draagt bij aan een ontspannen sfeer waarin mensen zich veilig voelen om mee te doen.

Een ijsbreker kan bovendien de afstand tussen deelnemers en de trainer verkleinen. Ook laat je deelnemers vanaf het begin ervaren dat ze zelf een belangrijke rol hebben in het succes van de bijeenkomst.

Als trainer en facilitator gebruik ik regelmatig ijsbrekers. Soms kies ik er vooraf een, maar soms besluit ik ter plekke dat een bepaalde werkvorm goed bij de groep past.

In dit artikel vind je 18 praktische ijsbrekers, waarvan ik er twaalf uitgebreid beschrijf. De meeste kun je zonder voorbereiding of materialen inzetten.

Wat is een ijsbreker?

Een ijsbreker, ook wel icebreaker genoemd, is een korte werkvorm die deelnemers helpt om gemakkelijker contact te maken. Dat kan door elkaar beter te leren kennen, samen te lachen, iets verrassends over jezelf te vertellen of gezamenlijk een eenvoudige opdracht uit te voeren.

IJsbrekers worden vooral aan het begin van trainingen, workshops en teamsessies gebruikt. Maar ook later tijdens een bijeenkomst kan een ijsbreker van pas komen, bijvoorbeeld wanneer er nieuwe deelnemers aansluiten.

Niet iedere ijsbreker hoeft uitbundig te zijn. Soms werkt een rustig gesprek in tweetallen beter dan een oefening waarbij iedereen door de ruimte loopt. Het belangrijkste is dat de werkvorm past bij de groep en wat je wilt bereiken.

12 ijsbrekers met uitleg en praktische tips

Hieronder vind je twaalf ijsbrekers die je bij trainingen, workshops, teamdagen en andere bijeenkomsten kunt inzetten. De tijdsduur is een richtlijn. Bij grotere groepen kun je deelnemers vaak beter in kleinere groepjes laten werken.

1. Twee waarheden en één leugen

Tijdsduur: 10–20 minuten Groepsgrootte: bij voorkeur 4–8 deelnemers per groepje Materialen: geen

Een klassieker die verrassend leuk kan zijn, ook wanneer deelnemers elkaar al langer kennen.

Zo werkt het

Iedere deelnemer bedenkt drie uitspraken over zichzelf. Twee daarvan zijn waar en één is verzonnen.

Om de beurt vertelt iemand zijn drie uitspraken. De anderen proberen te ontdekken welke uitspraak niet waar is.

Bijvoorbeeld:

  • Ik heb ooit een marathon gelopen.
  • Ik heb een jaar in Australië gewoond.
  • Ik heb nog nooit in een vliegtuig gezeten.

De andere deelnemers mogen vragen stellen voordat ze raden welke uitspraak de leugen is. Daarna vertelt de deelnemer hoe het werkelijk zit.

Trainerstip: Stimuleer deelnemers om uitspraken te bedenken die niet al te gemakkelijk te raden zijn. Juist de onverwachte verhalen maken deze ijsbreker leuk. Werk bij grotere groepen in subgroepen, anders duurt de oefening al snel te lang.

2. De allitererende bijnaam: Praktische Patrick

Tijdsduur: 5–15 minuten Groepsgrootte: 4–15 deelnemers Materialen: geen

Deze ijsbreker gebruik ik graag tijdens een voorstelronde. Deelnemers verzinnen een bijnaam die begint met dezelfde letter als hun voornaam en iets over henzelf vertelt.

Zo werkt het

Iedere deelnemer kiest een woord dat bij hem of haar past en met dezelfde letter begint als de voornaam.

Bijvoorbeeld:

  • Praktische Patrick
  • Nieuwsgierige Nico
  • Creatieve Claudia
  • Avontuurlijke Anne
  • Behulpzame Bart

Vervolgens stelt iedereen zichzelf voor met deze bijnaam en vertelt kort waarom die bij hem of haar past.

Deelnemers vertellen zo meteen iets over zichzelf zonder dat het erg persoonlijk hoeft te worden. Bovendien levert het regelmatig grappige combinaties op.

Trainerstip: Niet iedereen kan direct een geschikte bijnaam bedenken. Geef deelnemers even de tijd of laat anderen helpen. Het hoeft niet allemaal even serieus te zijn. Een beetje zelfspot mag best.

3. Interview je buurman of buurvrouw en stel elkaar voor

Tijdsduur: 10–20 minuten Groepsgrootte: vanaf 4 deelnemers Materialen: geen

Een eenvoudige kennismakingsvorm waarbij deelnemers niet alleen iets over elkaar ontdekken, maar ook meteen oefenen met luisteren en belangstelling tonen.

Zo werkt het

Laat deelnemers tweetallen vormen, bij voorkeur met iemand die ze nog niet goed kennen. Geef ze ongeveer zes minuten om elkaar te interviewen. Zorg dat beiden voldoende tijd krijgen om iets te vertellen.

Ze mogen zelf bepalen wat ze vragen. Bijvoorbeeld wat iemand doet, waar die vandaan komt, welke interesses iemand heeft of wat anderen misschien nog niet van hem of haar weten.

Na het interview stelt iedereen niet zichzelf, maar de ander voor aan de groep.

Trainerstip: Bij grotere groepen kan het plenair voorstellen behoorlijk lang duren. Laat dan ieder tweetal één verrassende ontdekking delen of beperk de kennismaking tot de tweetallen. Het gaat niet om het onthouden van zoveel mogelijk feiten, maar om goed luisteren en belangstelling tonen.

4. Drie verrassende overeenkomsten

Tijdsduur: 10–15 minuten Groepsgrootte: vanaf 4 deelnemers Materialen: geen

Hoe verschillend mensen op het eerste gezicht ook lijken, vaak hebben ze meer met elkaar gemeen dan ze denken.

Zo werkt het

Verdeel de deelnemers in tweetallen of groepjes van drie. Geef ze de opdracht om drie overeenkomsten te ontdekken die niet direct zichtbaar zijn.

Dat ze allemaal bij dezelfde organisatie werken, telt bijvoorbeeld niet mee. Het gaat juist om onverwachte overeenkomsten.

Misschien blijken twee deelnemers dezelfde bijzondere hobby te hebben, ooit in dezelfde plaats te hebben gewoond of een vergelijkbare ervaring te hebben meegemaakt.

Geef de groepjes ongeveer vijf minuten om elkaar vragen te stellen. Daarna vertelt ieder groepje wat de meest verrassende overeenkomst was.

Trainerstip: Ook bij bestaande teams kan deze oefening goed werken. Maak de opdracht dan iets uitdagender: zoek drie overeenkomsten die jullie nog niet van elkaar wisten.

5. Dit of dat?

Tijdsduur: 5–10 minuten Groepsgrootte: 6–30 deelnemers Materialen: geen, wel enige bewegingsruimte

Met deze ijsbreker maak je op een eenvoudige en visuele manier verschillen en overeenkomsten tussen deelnemers zichtbaar.

Zo werkt het

Wijs twee kanten van de ruimte aan. Noem vervolgens steeds twee mogelijkheden waaruit deelnemers kunnen kiezen.

Bijvoorbeeld:

  • Ochtendmens of avondmens?
  • Plannen of improviseren?
  • Stad of natuur?
  • Boek of film?
  • Vakantie aan zee of in de bergen?
  • Liever alleen werken of samen?

Deelnemers lopen naar de kant die het beste bij hun voorkeur past.

Vraag vervolgens een paar mensen waarom ze juist die keuze hebben gemaakt. Je kunt deelnemers ook kort laten uitwisselen met iemand die dezelfde of juist een andere keuze heeft gemaakt.

Trainerstip: Er zijn geen goede of foute antwoorden. Combineer luchtige met iets meer werkgerelateerde vragen. Vooral het gesprek over de verschillende keuzes maakt deze oefening interessant.

6. De menselijke landkaart

Tijdsduur: 5–10 minuten Groepsgrootte: 6–30 deelnemers Materialen: geen, wel voldoende ruimte

Bij deze ijsbreker maak je letterlijk zichtbaar waar deelnemers vandaan komen.

Zo werkt het

Vraag iedereen op te staan. Stel dat de ruimte een landkaart van Nederland is. Spreek af waar het noorden, zuiden, oosten en westen liggen.

Laat deelnemers vervolgens een plek zoeken die ongeveer overeenkomt met hun geboorteplaats, de plaats waar ze zijn opgegroeid of waar ze momenteel wonen.

Als iedereen staat, ontstaat er een menselijke landkaart. Misschien zie je direct dat veel deelnemers uit dezelfde regio komen. Of blijkt de groep juist over het hele land verspreid te zijn.

Laat enkele deelnemers iets vertellen over hun plek op de kaart. Je kunt bijvoorbeeld vragen wie er in de loop van zijn leven het verst is verhuisd.

Trainerstip: Bij internationale groepen kun je de hele wereld als landkaart gebruiken. Je kunt deelnemers ook vragen om op een plek te gaan staan waarmee ze een bijzondere band hebben. Zo ontstaan vaak interessante verhalen over hun achtergrond.

7. Gelukkig, helaas…

Tijdsduur: 5–10 minuten Groepsgrootte: 5–15 deelnemers Materialen: geen

Een ludieke ijsbreker waarbij deelnemers samen een verhaal maken dat steeds gekker kan worden.

Zo werkt het

Laat de deelnemers in een kring zitten of staan. Begin zelf met een openingszin.

Bijvoorbeeld: “Gisteren moest ik een belangrijke vergadering voorzitten.”

De volgende deelnemer begint zijn zin met “Helaas…” en bedenkt hoe het verhaal verdergaat.

“Helaas was ik vergeten mijn broek aan te trekken.”

De volgende deelnemer begint met “Gelukkig…” en verzint een oplossing.

“Gelukkig had ik nog een grote handdoek in mijn tas.”

Zo gaat het verhaal verder, waarbij deelnemers afwisselend beginnen met gelukkig en helaas.

Hoe absurder het verhaal wordt, hoe leuker het vaak is.

Trainerstip: Houd het tempo erin en laat deelnemers niet te lang nadenken. Doe zelf mee en maak duidelijk dat het niet erg is wanneer iemand even niets weet te verzinnen. Het gaat niet om de beste grap, maar om naar elkaar luisteren en voortbouwen op elkaars ideeën.

8. Mijn meest nutteloze talent

Tijdsduur: 5–10 minuten Groepsgrootte: 4–15 deelnemers Materialen: geen

Sommige mensen blijken ergens opvallend goed in te zijn, terwijl ze daar in het dagelijks leven eigenlijk weinig aan hebben.

Zo werkt het

Vraag deelnemers om een nutteloos, vreemd of grappig talent van zichzelf te noemen.

Misschien kan iemand verbazingwekkend goed kentekens onthouden, herkent een ander ieder reclameliedje uit de jaren negentig of weet iemand altijd precies welke acteur in welke film heeft gespeeld.

Laat deelnemers kort uitleggen hoe ze dat talent hebben ontdekt. Je kunt ook vragen of iemand anders in de groep hetzelfde talent heeft.

Trainerstip: Het talent hoeft niet letterlijk nutteloos te zijn. Laat deelnemers vooral zelf bepalen wat ze willen vertellen. Wanneer iemand niets kan bedenken, kan de groep eventueel helpen.

9. Een voorwerp vertelt iets over jou

Tijdsduur: 10–15 minuten Groepsgrootte: bij voorkeur 4–10 deelnemers per groepje Materialen: voorwerpen die deelnemers bij zich hebben of die in de ruimte aanwezig zijn

Soms vertelt een eenvoudig voorwerp meer over iemand dan een gewone voorstelronde.

Zo werkt het

Vraag deelnemers om een voorwerp te kiezen dat iets over hen vertelt.

Dat mag iets zijn wat ze bij zich hebben, zoals een sleutelbos, telefoon of pen. Maar ook een voorwerp uit de ruimte kan worden gebruikt.

Geef iedereen een minuut om na te denken over de betekenis van het gekozen voorwerp.

Daarna vertellen de deelnemers waarom ze juist dit voorwerp hebben gekozen.

Een sleutelbos kan bijvoorbeeld iets vertellen over iemands gezin of verantwoordelijkheden. Een pen kan symbool staan voor creativiteit of iemand die graag schrijft.

Trainerstip: Het gaat niet om het voorwerp zelf, maar om het verhaal erachter. Voorkom dat je als begeleider zelf betekenis gaat geven aan de keuze. Vraag liever wat het voorwerp voor iemand betekent.

10. Mijn grootste blunder

Tijdsduur: 10–15 minuten Groepsgrootte: bij voorkeur 4–10 deelnemers per groepje Materialen: geen

Een ijsbreker waarbij behoorlijk gelachen kan worden en waarbij deelnemers ontdekken dat iedereen weleens iets onhandigs doet.

Zo werkt het

Vraag deelnemers om een blunder te vertellen die ze ooit hebben gemaakt en waar ze achteraf zelf om kunnen lachen.

Dat kan iets op het werk zijn, maar net zo goed een gebeurtenis in hun privéleven.

Begin als trainer eventueel zelf met een grappige blunder. Daarmee laat je zien dat je jezelf niet al te serieus neemt.

Je kunt ook variëren met de vraag:

  • Wat was je meest genante moment?
  • Welke blunder op je werk vergeet je nooit meer?
  • Wanneer liep iets totaal anders dan je had verwacht?
  • Wat was een ongemakkelijke situatie waar je achteraf hartelijk om moest lachen?

Trainerstip: Hier geldt één belangrijke voorwaarde: deelnemers moeten zelf om hun verhaal kunnen lachen. Het gaat niet om pijnlijke ervaringen of iets waar iemand zich nog steeds voor schaamt. Laat iedereen zelf bepalen wat hij of zij wil vertellen. Ook een vraag overslaan mag.

Deze ijsbreker laat zien dat fouten maken menselijk is. Maar de humor moet wel over de situatie gaan, niet ten koste van de persoon.

11. De slechtste training ooit

Tijdsduur: 10–15 minuten Groepsgrootte: vanaf 6 deelnemers, in groepjes van 3–5 Materialen: geen

Deze ijsbreker kan behoorlijk grappig zijn, maar heeft ook een duidelijke functie. Deelnemers ontdekken dat ze zelf een belangrijke rol hebben in het succes van een training of teamsessie.

Zo werkt het

Verdeel de deelnemers in kleine groepjes en geef ze de volgende opdracht:

“Stel dat jullie er alles aan willen doen om van deze training een complete mislukking te maken. Wat zouden jullie dan moeten doen?”

Geef de groepjes vijf minuten om zoveel mogelijk ideeën te bedenken.

Bijvoorbeeld:

  • Voortdurend op je telefoon kijken.
  • Iedereen onderbreken.
  • Vooral niet luisteren naar elkaar.
  • Over alles blijven discussiëren.
  • Alleen maar klagen en zelf niets bijdragen.
  • Iedere opdracht zo langzaam mogelijk uitvoeren.

Laat de groepjes hun leukste en meest herkenbare ideeën delen.

Draai daarna de vraag om: “Wat kunnen we zelf doen om ervoor te zorgen dat deze training juist een succes wordt?”

Trainerstip: Houd het luchtig, maar geef de laatste vraag voldoende aandacht. Deelnemers formuleren op deze manier zelf welk gedrag ze belangrijk vinden voor een goede bijeenkomst. Je hoeft als trainer dus niet alle spelregels vooraf op te leggen.

12. Welke kwaliteiten zie je in elkaar?

Tijdsduur: 10–20 minuten Groepsgrootte: bij voorkeur 4–10 deelnemers Materialen: een set kwaliteitenkaarten

Dit is een ijsbreker die ik graag inzet bij kleinere groepen. Hij kan zowel goed werken bij mensen die elkaar al kennen als bij deelnemers die elkaar voor het eerst ontmoeten.

Zo werkt het

Leg een verzameling kwaliteitenkaarten open op tafel. Op iedere kaart staat een positieve eigenschap of kwaliteit, zoals behulpzaam, creatief, daadkrachtig, zorgvuldig of enthousiast.

Vraag deelnemers om één of meerdere kaarten te kiezen met kwaliteiten die ze bij een andere deelnemer herkennen of denken te herkennen.

Vervolgens leggen ze de kaarten bij die persoon neer en vertellen waarom ze juist deze kwaliteit hebben gekozen.

Er zijn twee interessante varianten.

Bij deelnemers die elkaar nog niet kennen: laat iedereen een kaart kiezen op basis van de eerste indruk. Welke kwaliteit denk je bij de ander te zien? Laat de ontvanger vervolgens vertellen of hij of zij zich daarin herkent.

Bij deelnemers die elkaar al langer kennen: vraag om een kwaliteit te kiezen die ze daadwerkelijk bij de ander hebben gezien. Laat ze daarbij liefst een concreet voorbeeld geven.

Trainerstip: Zorg ervoor dat iedereen aandacht krijgt. Je kunt bijvoorbeeld beginnen met een ronde waarin iedereen voor één andere deelnemer een kaart kiest. Daarna kunnen eventueel extra kaarten worden uitgedeeld.

Benadruk bij onbekenden dat het om een eerste indruk gaat, niet om een vaststaand oordeel. Juist het gesprek daarover kan verrassend zijn. Ook ontdekken deelnemers soms kwaliteiten bij zichzelf die ze niet zo snel zouden benoemen.

Nog 6 ijsbrekers om uit te proberen

De volgende ijsbrekers zijn aanvullende mogelijkheden. Sommige vragen wat meer voorbereiding of materialen, andere kun je meteen inzetten.

13. Van wie is dit verhaal?

Laat iedere deelnemer een verrassend, waargebeurd feit of een korte gebeurtenis uit zijn leven opschrijven, zonder naam. Verzamel de briefjes, lees ze voor en laat de groep raden bij wie welk verhaal hoort. Vervolgens kan de betreffende deelnemer iets meer vertellen. Vooral geschikt voor kleinere groepen. Je hebt alleen papier en pennen nodig.

14. Bouw een LEGO®-metafoor

Geef deelnemers een kleine hoeveelheid LEGO®-steentjes en vraag ze in enkele minuten iets te bouwen dat iets over henzelf vertelt. Dat kan bijvoorbeeld hun rol in het team zijn, een persoonlijke kwaliteit of iets waar ze energie van krijgen. Vervolgens vertellen ze in kleine groepjes het verhaal achter hun bouwwerk. Houd de opdracht eenvoudig, zodat het een korte ijsbreker blijft.

15. Teken maar raak

Geef iedere deelnemer papier en een stift. Vraag ze iets over zichzelf te tekenen, bijvoorbeeld een hobby, een bijzondere ervaring of iets waar ze graag mee bezig zijn. De anderen proberen te raden wat de tekening voorstelt. Tekenvaardigheid is niet belangrijk. Juist de soms onherkenbare tekeningen kunnen veel plezier opleveren.

16. Mijn eerste baantje

Laat deelnemers vertellen wat hun allereerste baantje was. Kranten bezorgen, vakken vullen, afwassen of misschien iets heel ongebruikelijks. Vraag ook wat ze zich ervan herinneren. Het is een laagdrempelige manier om elkaar buiten de huidige functies en rollen te leren kennen. Vaak levert het verrassende en grappige verhalen op.

17. Een moment om te onthouden

Laat deelnemers in tweetallen of kleine groepjes vertellen over een positieve ervaring die ze is bijgebleven. Bijvoorbeeld een moment waarop ze ergens heel blij van werden, iemand hen onverwacht hielp of ze zelf iets voor een ander konden betekenen. Het hoeft geen grote gebeurtenis te zijn. Soms zijn het juist kleine momenten die veel zeggen over wat iemand belangrijk vindt.

18. Het beste of slechtste advies ooit

Wat is het beste, slechtste of meest opmerkelijke advies dat je ooit hebt gekregen? Laat deelnemers hierover in kleine groepjes ervaringen uitwisselen.

Bij het slechtste advies komen vaak grappige verhalen naar boven. Bijvoorbeeld: “Als je ergens geen verstand van hebt, moet je gewoon heel overtuigend praten.”

Bij het beste advies gaat het juist over iets waar iemand echt iets aan heeft gehad. Laat ieder groepje een bijzonder advies met de rest van de deelnemers delen.

Je kunt deelnemers ook zelf laten kiezen of ze hun beste of slechtste advies vertellen. Daarmee blijft de oefening luchtig en ontstaat er vanzelf afwisseling.

Hoe kies je een goede ijsbreker?

Niet iedere ijsbreker werkt bij iedere groep. Wat in de ene training veel plezier oplevert, kan bij een andere groep ongemakkelijk of geforceerd overkomen.

Daarom zou ik nooit zomaar een ijsbreker inzetten omdat je vindt dat een training nu eenmaal met een leuk spelletje moet beginnen. Kijk eerst naar de groep en het doel van de bijeenkomst.

Kennen de deelnemers elkaar al? Bij een groep onbekenden kun je kiezen voor een laagdrempelige kennismakingsvorm. Bij een bestaand team is het vaak interessanter om mensen iets nieuws over elkaar te laten ontdekken.

Hoe is de sfeer? Bij een ontspannen groep kan een ludieke ijsbreker met veel humor uitstekend werken. Is een groep terughoudend of spelen er spanningen, dan kan een rustig gesprek in tweetallen beter passen.

Wat wil je bereiken? Wil je vooral dat deelnemers elkaar leren kennen? Wil je meer interactie? Of wil je meteen de basis leggen voor samenwerking en een gedeelde verantwoordelijkheid voor de bijeenkomst?

Hoeveel tijd heb je? Een ijsbreker van vijf minuten kan voldoende zijn. Bij een grote groep kan een voorstelronde echter gemakkelijk uitlopen tot een halfuur. Werk daarom waar nodig met kleinere groepjes.

Zijn er materialen nodig? Mijn voorkeur gaat meestal uit naar oefeningen die je spontaan kunt inzetten. Soms voegen kaarten, papier of LEGO iets toe, maar ingewikkelde voorbereiding is zelden nodig.

Een goede ijsbreker draagt bij aan veiligheid

Een ijsbreker kan helpen om een ontspannen sfeer te creëren waarin deelnemers gemakkelijker iets durven zeggen of uitproberen.

Maar een leuke oefening betekent niet automatisch dat er voldoende psychologische en sociale veiligheid is. Een groep kan samen veel lachen terwijl mensen zich nog steeds niet vrij voelen om hun mening te geven, fouten te maken of elkaar aan te spreken.

Let daarom goed op hoe deelnemers reageren. Geef ruimte om een opdracht over te slaan en voorkom dat iemand ongewild in het middelpunt van de belangstelling komt te staan.

Vooral bij persoonlijke vragen is dat belangrijk. Een goede ijsbreker nodigt uit, maar dwingt niet.

Doe als trainer ook eens mee

Een ijsbreker is niet alleen bedoeld om het ijs tussen deelnemers onderling te breken. Ook tussen deelnemers en de trainer mag de afstand best wat kleiner worden.

Door zelf mee te doen, een grappige ervaring te delen of te laten zien dat je ook weleens fouten maakt, geef je het goede voorbeeld.

Dat betekent niet dat je als trainer altijd moet deelnemen. Soms is het beter om de oefening te begeleiden en te observeren. Maar alleen vanaf de zijlijn opdrachten uitdelen, terwijl je van deelnemers verwacht dat ze zich openstellen, werkt niet altijd even goed.

IJsbreker, energizer of check-in: wat is het verschil?

De begrippen ijsbreker, energizer en check-in worden regelmatig door elkaar gebruikt. Er is ook overlap, maar het belangrijkste verschil zit in het doel.

Een ijsbreker helpt deelnemers om contact te maken, elkaar beter te leren kennen of de drempel te verlagen om actief deel te nemen.

Een energizer is vooral bedoeld om de energie, aandacht of dynamiek in een groep te veranderen. Dat kan met beweging, humor of een korte concentratieoefening. Bekijk ook mijn artikel met 15 energizers voor volwassenen en teams.

Een check-in helpt deelnemers om bewust bij een bijeenkomst aan te sluiten, hun aandacht te richten of kort iets te delen over hun verwachtingen of hoe ze erbij zitten. Hiervoor heb ik ook een overzicht gemaakt met 60 check-in vragen voor vergaderingen en teamsessies.

Welke vorm je kiest, hangt af van wat de groep nodig heeft.

Een goed begin is het halve werk

Een ijsbreker is een middel, geen doel. Het gaat niet om het spelletje zelf, maar om wat er tussen deelnemers gebeurt en wat dat oplevert voor de rest van de bijeenkomst.

Soms is een ijsbreker precies wat een groep nodig heeft. En soms kun je beter direct met elkaar in gesprek gaan. Die afweging hoort wat mij betreft bij goed trainen en faciliteren.

Bij mijn teamtrainingen op maat en mijn werk als facilitator en procesbegeleider gebruik ik verschillende interactieve werkvormen. Niet omdat een bijeenkomst per se speels moet zijn, maar omdat een passende werkvorm kan helpen om mensen met elkaar in gesprek te brengen, samenwerking zichtbaar te maken en gezamenlijk resultaat te bereiken.

Organiseer je een heidag of teamdag? Dan kan een ijsbreker een mooie start zijn, maar er komt natuurlijk meer bij kijken. Op mijn pagina over het organiseren van een heidag of teamdag vind je praktische tips over de voorbereiding, het programma en de begeleiding, inclusief een voorbeeldprogramma.

Patrick Schriel

Dit artikel is geschreven door Patrick Schriel, teamcoach, DISC-trainer en facilitator. Al ruim 15 jaar begeleidt hij professionals, teams en organisaties bij samenwerking, teamontwikkeling, communicatie en persoonlijk leiderschap. Zijn aanpak is praktisch, persoonlijk en soms confronterend als dat nodig is. Geen standaardtrucjes, maar inzichten waar je echt iets mee kunt. Lees meer over zijn achtergrond, ervaring en werkwijze op de pagina Over Patrick Schriel.

0 comments… add one

Leave a Comment