Ik ben Dushi – Growing Up Can Wait! Ik kan me dan ook erg vinden in je verhaal en je visie. Wij proberen de wereld een beetje mooier, vrolijker en vriendelijker te maken door af en toe dor de ogen van een kind te kijken. Want een kind geeft van nature Liefde en vraagt ook om Liefde, een kind volgt zijn Talenten, ontdekt en wordt zo gaanderweg Wijs en is altijd op zoek naar Vreugde en plezier.

In “De Wereld van Sophie” staat ook een prachtige situatie geschetst waarbij een peuter net zo verwonderd is van Papa die Mama kust als dat ze een hond tegen het plafond zou zien zweven. Die verwondering verliezen we naarmate we ouder worden. Waarin we leren wat normaal is.

Dank voor je visie.

Bas Bosman